Ter nagedachtenis: Ger Lataster (1920-2012).

Een reactie plaatsen

22 maart 2013 door Rita Koolstra

Ger Lataster in zijn atelier (1912)

GER LATASTER

Ger Lataster is op maandag, 19 maart ( 2012) op 92-jarige leeftijd overleden.

Voor het eerst heb ik zijn werken in het museum Bommel van Dam in Venlo gezien.
Er werd ook een video getoond die liet zien hoe hij werkte (zie verderop in deze blog) en hoe hij was. Ik ben wel drie keer naar dezelfde tentoonstelling gegaan om zijn werken weer te bekijken en vooral om die video nog eens goed te zien. Het zijn niet allemaal lieve plaatjes die hij schildert en soms ook bewerkt met bijvoorbeeld een groot stuk plastic folie er voor.

Deze foto maakte ik van een vriendin voor het grote doek van Ger Lataster.

GER LATASTER EN DE OORLOG

Sommige werken geven heel subtiel zo’n sterk beeld van de verschrikkingen van de oorlog, dat je wel hard moet zijn om daar niet door geraakt te worden.

Door symboliek te gebruiken en niet al te realistisch te schilderen, maakt de schilder de wanhoop van de oorlog zichtbaar.

. .. en deze foto maakte ik van mijn vier vriendinnen die op een bankje naar Ger Lataster zijn werken zitten te kijken. ..

Een voorbeeld: je ziet een doek van ongeveer 4 meter hoog en daarop is een berg brillen geschilderd.. of een berg werkschoenen. of een berg afgeschoren haar….veel meer hoef je niet te schilderen om de tragiek van slachtoffers in concentratiekampen af te beelden.

Je zag in het museum op een video hoe hij op de grote doeken ging schilderen. Eerst een grove schets met houtskool vastgebonden aan een zeer lange stok, daarna het schilderen met verf uit tubes en spuitbussen: spontaan maar ook steeds weer beschouwend of het wel klopt met compositie en kleur. Kenmerkend voor Ger Lataster is dat hij de vier grote doeken waarop de tragiek van de oorlog is afgebeeld, nadat ze al vaker waren geëxposeerd, nog eens gaat bewerken, omdat hij de kleuren te fel vond.

GER LATASTER IN HET HARNAS GESTORVEN

Volgens de krant (RD, 21 maart, jl.) is kunstschilder Ger Lataster maandagavond op 92-jarige leeftijd overleden. Peter Post, eigenaar van galerie Post + Garc¡a in Maastricht, vertelde bij deze mededeling ook: ‘In de galerie is sinds begin dit jaar een expositie van recent werk van de kunstenaar te zien. Sommig werk is zo nieuw, dat het nog niet is gesigneerd’.

Lataster werd vrijdag in een ziekenhuis opgenomen met longproblemen, vertelde de galerie-eigenaar op verzoek van Latasters familie. Daarna verslechterde zijn gezondheid tamelijk snel, wat uiteindelijk resulteerde in zijn overlijden.

JEUGD EN OPLEIDING VAN GER LATASTER

Ger Lataster groeide op in een mijnwerkersgezin in Schaesberg (Limburg), tegenwoordig deel van Landgraaf. Hij leerde het vak aan kunstopleidingen in Maastricht en Amsterdam en groeide uit tot een van de schilders die kort na de Tweede Wereldoorlog de landschapsschilderkunst in Nederland vernieuwden.

Hij probeerde in een steeds vrijere, abstracte vormgeving het wezen van de natuur weer te geven. Later ging hij weer meer figuratief schilderen. Een van de bekendste werken van de expressionistische schilder is een plafondschildering in het Haagse Mauritshuis, genaamd Icarus Atlanticus (1987-1988).

GER LATASTER PRIVÉ

Pas enkele weken geleden heb ik de documentaire ‘Niet zonder jou’ gezien die zijn zoon Peter Lataster en diens vrouw Petra Lataster-Czisch over de toen 90-jarige kunstenaar en zijn inmiddels overleden echtgenote Hermine maakten.

Die documentaire ging over de laatste levensperiode van zijn vrouw, Hermine die samen met hem een hecht team was. Het was hartverwarmend te zien hoe Hermine hem nog altijd zei wat er goed en fout aan een nieuw schilderij was. En Lataster respecteerde zijn geliefde vrouw en luisterde naar haar. Hij was ook echt zeer bedroefd toen zij stierf.

Of hij daarna nog echt de ‘oude’ is geworden, weet ik niet. Het is niet zo lang geleden dat Hermine stierf.

Je zag dat de Latasters broze mensen waren geworden die na 65 jaar huwelijk alles wat in hun leven vanzelfsprekend was, uit elkaar zien vallen. Door Gers doofheid en Hermines dementie worden de misverstanden steeds groter.

In tuinieren en vooral in de kunst vonden ze allebei een bron van geluk en troost. De documentaire won vorig jaar het Gouden Kalf voor de beste lange documentaire en de Grand Prix van het documentairefestival in Belgrado.

Lataster werd in 2010 Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw. Ook de gemeente Amsterdam onderscheidde hem.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: